Τετάρτη 2 Απριλίου 2025

Προσωπικές αφηγήσεις: Η Βροχή και η Συναισθηματική Μου Φόρτιση


 

Αγαπημένη μου Βίβιαν,

Η βροχή δεν είναι απλώς σταγόνες νερού που πέφτουν από τον ουρανό. Είναι μια αγκαλιά, μια κραυγή, ένας καθρέφτης της ψυχής που μιλάει με τρόπο σιωπηλό αλλά βαθιά συναισθηματικό. Κάθε φορά που αρχίζει να βρέχει, είναι σαν να βλέπω την ψυχή μου να ξανοίγεται, να αναζητά λύτρωση, να γεμίζει με σκέψεις και αισθήσεις που δεν μπορώ να ελέγξω.

Οι ψιχάλες που πέφτουν στο παράθυρο μου, γλιστρώντας σαν μικρές αναμνήσεις, με κάνουν να νιώθω έντονα φορτισμένη. Είναι σαν να ξεκλειδώνουν ό,τι έχω κρατήσει μέσα μου, όσα φοβάμαι να αντικρίσω. Ακουμπώ τα δάχτυλά μου στο τζάμι – το παγωμένο, υγρό γυαλί γίνεται η γέφυρα ανάμεσα στις σκέψεις μου και στον έξω κόσμο. Εκεί, στο τζάμι, φαίνεται κάθε συναίσθημα που με έχει στοιχειώσει, κάθε φόβος, κάθε πόθος.

Η βροχή μου δίνει την αίσθηση της μοναξιάς, αλλά όχι μιας μοναξιάς τρομακτικής. Είναι μια μοναξιά που με φέρνει σε επαφή με τον εαυτό μου, που με αναγκάζει να δω τις σκοτεινές μου πλευρές. Μέσα από αυτόν τον διάλογο με τη βροχή, η ψυχή μου γεμίζει θόρυβο, σκέψεις που έρχονται απρόσκλητες και δεν μπορώ να αγνοήσω. Η συναισθηματική φόρτιση γίνεται έντονη, σαν να παλεύω με έναν εσωτερικό αντίπαλο. Και τότε, Βίβιαν, συμβαίνει κάτι μαγικό. Όταν η βροχή αρχίζει να χαλαρώνει και ο ουρανός φωτίζεται, νιώθω μια απελευθέρωση. Είναι σαν το υποσυνείδητό μου να μου επιτρέπει να αφήσω πίσω ό,τι με βαραίνει. Η συναισθηματική φόρτιση δεν εξαφανίζεται αμέσως, αλλά η βροχή μου δείχνει πώς να τη μετατρέψω σε δύναμη. Όλα τα βάρη γίνονται ελαφρύτερα, καθώς ανακαλύπτω πως, ακόμα κι αν ματώνει η ψυχή μου, υπάρχει πάντα τρόπος να βρω λύτρωση.

Ξέρεις, Βίβιαν, η βροχή είναι για μένα μια διαδικασία καθαρμού. Είναι η στιγμή που το μυαλό μου ανοίγει σαν βιβλίο, γεμάτο λέξεις, σκέψεις και συναισθήματα που ήθελα να αποφύγω. Με κάνει να νιώθω βαθιά φορτισμένη, αλλά επίσης μου δείχνει πώς να βρίσκω τη δύναμη μέσα μου, να αφήνω το παρελθόν και να προχωρώ. Μου θυμίζει ότι ακόμα κι αν νιώθουμε σαν να χανόμαστε, υπάρχει πάντα μια ευκαιρία να βρούμε το φως. Όπως η βροχή ξεπλένει τη γη, έτσι ξεπλένει και την ψυχή μας, δίνοντάς μας την ευκαιρία να ξεκινήσουμε ξανά.

Με αγάπη και δάκρυα από βροχή,

Ηλιοτρόπιο

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σκέψεις και αποφάσεις μιας ονειροπόλας

Άραγε πότε είσαι πραγματικά ευτυχισμένος; Όταν έχεις χρήματα, δόξα και επιτυχία; Δεν νομίζω πως ολοκληρώνεσαι με αυτά τα τρία. Από μικρή άρχ...