Πόσο δύσκολο είναι να σεβαστεί
κανείς τις σκέψεις που τρώνε την ψυχή σου;
19 Ιουλίου 2025
Λίγο πριν δύσει ο ήλιος, ακούω το
Βανίλια. Μου θυμίζει την εποχή των γονιών μου. Η φωνή της τραγουδίστριας με
κάνει να νιώθω οικεία ,σαν να καθρεφτίζει σκέψεις που δεν έχω πει.
Ανυπομονώ για τη λέσχη ανάγνωσης.
Το βιβλίο της Emily Henry Οι
Άνθρωποι που Διαβάζουν στην Παραλία, μου χάρισε γέλια, γλυκές στιγμές και
σκέψεις. Σήμερα θα το σχολιάσουμε με τα κορίτσια. Και ξέρω πως η βραδιά θα
κλείσει όμορφα.
Κι όμως, περιμένω πιο πολύ τη
στιγμή που θα μείνω μόνη. Τον μικρό μου μαραθώνιο. Αναρωτιέμαι πώς θα ήταν να
μοιράζομαι αυτά που σκέφτομαι. Ακόμα και τις αμφιβολίες, τα άγχη, τις
αποτυχίες. Και πιο βαθιά: αν υπάρχει κάποιος που θα μπορούσε να αγαπήσει έναν
άνθρωπο που συνεχώς αμφισβητεί, που πάντα ψάχνει κάτι παραπάνω. Έτσι, επιστρέφω
ξανά σε ένα βιβλίο. Στο Κρησφύγετο της Penelope Douglas. Εκεί μπορώ να αφεθώ,
χωρίς να αποδείξω τίποτα. Ίσως αργότερα να δω κάτι, ίσως όχι.
Αλλά σήμερα, η μεγαλύτερη μου
σκέψη είναι αυτή.
#AetheriaNyx
#ΗμερολόγιοΨυχής
#19Ιουλίου2025
#ΠαρασκευήΣκέψης
#Βανίλια
#ΛέσχηΑνάγνωσης
#EmilyHenry
#ΔιαβάζονταςΣτηνΠαραλία
#Κρησφύγετο
#PenelopeDouglas
#ΜουσικήΚαιΣιωπή
#ΑγωνίαΚαιΈμπνευση
#ΣκέψειςΠουΜένουν
#ΑλήθειαΠουΨιθυρίζεται
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου