ΈΝΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΣΑΒΒΑΤΟ
Ένα δύσκολο ξύπνημα και η προσπάθεια να κρατηθώ. Η σημερινή μέρα ξεκίνησε αλλόκοτα. Πονάει η μέση μου, τα χέρια μου, κι ένας ισχυρός πονοκέφαλος με πιέζει από νωρίς. Ξύπνησα κουρασμένη, αλλά προσπαθώ να το δω θετικά — να εστιάσω σε ό,τι μπορεί να επηρεάσει την ημέρα μου προς το καλύτερο. Σκέφτομαι όσα έχω γράψει: Η ευτυχία βρίσκεται στις στιγμές, στα δευτερόλεπτα και στα λεπτά μας. Έχε το νου σου! Γιατί αν ξεχαστείς, τις έχασες. Λατρεύω το Σάββατο. Όχι μόνο επειδή είναι Σάββατο, αλλά για την αίσθηση που δίνει αυτό το διήμερο — το ότι μπορείς να χαλαρώσεις, να κάνεις κάτι για σένα. Μόνο που εγώ… δεν μπορώ. Παρ’ όλα αυτά, θα προσπαθήσω να κάνω το καλύτερο που μπορώ.
Στο μυαλό μου έρχονται όλα όσα δεν πρόλαβα: η
τεράστια λίστα με τα αδιάβαστα βιβλία, οι ανύπαρκτες φετινές διακοπές, τα
θαλασσινά μπάνια που δεν θα ζήσω φέτος. Γελάω σαρκαστικά, γιατί αν δεν γελάσω,
θα κλάψω. Και δεν θέλω να με λυπηθώ. Ο καφές στο ποτήρι με κοιτάει βουβός. Ο
υπολογιστής μου ανοιχτός, με το κέρσορα να αναβοσβήνει νευρικά, περιμένοντας να
απλώσω λέξεις στο άσπρο word. Λέξεις που θέλουν να βγουν, αλλά με κοιτάνε
τρομαγμένες. Ανυπομονώ για τις ταινίες που ξέρω ότι θα με αγγίξουν: Μια
ρομαντική κομεντί που βγαίνει 7 Αυγούστου, δεν ξέρω αν θα καταφέρω να τη δω,
αλλά πιστεύω ότι θα μου δώσει συναισθήματα που έχω ανάγκη. Και ο Διάβολος
φοράει Prada 2, με τη Meryl Streep, που λατρεύω βαθιά. Ελπίζω να μην μου
ξεφύγουν τελικά. Μέχρι τότε… θα συνεχίσω να δουλεύω. Να λιώσω στη δουλειά. Αλλά
πάντα με την αγαπημένη μου συνήθεια να με κρατά συντροφιά. Ίσως η μέρα μου να
φτιαχτεί λίγο από όλο αυτό. Να περνάτε όμορφα. Να κάνετε μπάνια. Να τρώτε
παγωτά. Το καλοκαίρι φεύγει γρήγορα, κι ο Αύγουστος είναι απλώς μια ανάσα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου