Οι
συγγραφείς γράφουν συχνά γιατί έχει αξία τη μεγάλη ψυχαναλυτική της γραφής . Γράφοντας
συγκεντρώνεσαι, βαθαίνεις. Κρατώντας έναν δυνατό φακό, προχωράς μέσα σου και βαδίζεις
— με μικρά έστω βήματα — σε γωνίες και υπόγεια της ψυχής σου που μένουν χρόνια βυθισμένα
στο σκοτάδι. Απόσπασμα από έργο της Βαμβουνάκη
"Αν
δεν έχετε χρόνο να διαβάσετε, δεν έχετε το χρόνο (ή τα εργαλεία) για να γράψετε.
Απλά αυτό." — Στίβεν Κινγκ
Πάντα θαύμαζα την Carrie όχι μόνο για τον τρόπο
που αρθρογραφεί, αλλά και για τις εικόνες της Νέας Υόρκης που κουβαλά μέσα της.
Πιστεύω πως όταν ο συγγραφέας γράφει, λειτουργεί ως παρατηρητής. Δεν είναι ο ίδιος
ο πρωταγωνιστής. Οι ήρωες του μιλούν και γράφουν οι ίδιοι την ιστορία τους. Κι όμως,
κάπου βαθιά, υποσυνείδητα, τους δανείζει κομμάτια του εαυτού του — αλλά ακόμη κι
αυτά, οι ίδιοι οι ήρωες τα ζητούν.
δεν μπορούν να
ειπωθούν ίσως ποτέ.
Υπάρχουν που δεν μπορούν να ειπωθούν ίσως ποτέ . Υπάρχουν λέξεις που περιμένουν
υπομονετικά να ειπωθούν. Υπάρχουν ιστορίες που ζητούν να γεννηθούν.
Και μαζί τους, νέοι στόχοι. Πολλή δουλειά.
Υγεία για να είμαστε καλά, να στεκόμαστε
ορθοί και να μπορούμε να δημιουργούμε. Και μια νέα χρονιά που ανοίγεται μπροστά
μου σαν λευκή σελίδα.
Εύχομαι η νέα χρονιά να σας φέρει ό,τι επιθυμείτε. Υγεία, φως, έμπνευση και ιστορίες που θα βρουν τον δρόμο τους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου