Αγαπημένη Βίβιαν,
Αυτές
οι γιορτές με βρίσκουν πιο μελαγχολική απ’ όσο θα ήθελα. Όλοι μιλούν για τον Άγιο
Βασίλη, για θαύματα, για τη ζεστασιά των ημερών, κι εγώ προσπαθώ να νιώσω έστω μια
σπίθα από εκείνη την παιδική μαγεία που κάποτε με τύλιγε. Θυμάμαι τότε που πίστευα
πως ο Άγιος Βασίλης μπορούσε να φέρει ό,τι λαχταρούσε η καρδιά μου. Τώρα καταλαβαίνω
πως δεν ήταν ποτέ θέμα δώρων, αλλά ελπίδας. Της ανάγκης να πιστεύουμε ότι κάτι καλό
έρχεται, ακόμη κι όταν η ψυχή κουράζεται. Κι όμως, μέσα σε αυτή τη σιωπηλή θλίψη,
θέλω να κρατήσω μια μικρή ευχή. Αν ο Άγιος Βασίλης περάσει φέτος από τη δική μου
πόρτα, δεν θέλω τίποτα υλικό. Θέλω μόνο λίγη γαλήνη, λίγη ανάσα, μια στιγμή που
να μου θυμίσει πως όλα όσα πέρασα είχαν νόημα. Το ίδιο εύχομαι και για σένα, Βίβιαν.
Να βρεις μέσα στις γιορτές μια μικρή, τρυφερή στιγμή που θα σε αγγίξει σαν θαύμα.
Με αγάπη,
Ηλιοτρόπιο
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου