Ημερλόγιο Aetheria Nyx: Συγγραφική Θολούρα μετά από πολλή σκέψη...

 

Μερικές φορές θέλω να βουτήξω στη φαντασία και να μην ξαναβγώ. Κάποιοι στίχοι τρυπούν κατευθείαν την ψυχή, ανοίγουν ρωγμές εκεί που νόμιζες πως ήσουν θωρακισμένη, και αφήνεσαι χωρίς αντίσταση. Μπουμ. Ένα μικρό σκοτάδι που μοιάζει με λύτρωση, μια στιγμή όπου η πραγματικότητα χάνει το βάρος της και η φαντασία γίνεται καταφύγιο.

Μεγάλη ηδονή είναι να δημιουργώ χαρακτήρες που ανοίγονται σε πολλές πλευρές. Ψυχές που στην αρχή μοιάζουν άδειες, σχεδόν ασήμαντες, κι όμως η ματιά τους καίει σαν φωτιά. Τους αφήνω να διαλύουν ανθρώπινες καρδιές, μόνο και μόνο για να ξαναγεννηθούν μέσα από τις στάχτες τους. Είναι η πιο γλυκιά δημιουργία: να πλάθω υπάρξεις που πληγώνουν για να ζήσουν, που χάνονται για να υπάρξουν ξανά, που κουβαλούν σκοτάδι αλλά μέσα του κρύβουν μια αλήθεια που δεν τολμά κανείς να κοιτάξει.

Γεννήθηκα για να υπηρετήσω έναν σκοπό, μα ειλικρινά δεν ξέρω ποιος είναι. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, δημιουργώ κόσμους, πετάω σε μέρη που δεν υπάρχουν, σε πραγματικότητες που μόνο η φαντασία μου μπορεί να χτίσει. Άλλες φορές γίνομαι άγγελος, άλλες ένα σκοτεινό πλάσμα που τα βλέπει όλα μαύρα. Νιώθω πως είμαι δύο ψυχές μέσα στο ίδιο σώμα, που γράφουν ιστορίες για να αναπνεύσουν. Κι όσο κι αν αλλάζω, ξέρω πως πάντα θα επιστρέφω εδώ, με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο..